Elk veulen is bijzonder...(1)

Tram
Anita Merkus
Door Anita Merkus op 6 februari 2018 22:14

Elk veulen is bijzonder...(1)

Een tijdje geleden was ik in Den Haag voor een cursus. Aan het eind van de dag zit ik bij de halte in het centrum te wachten op mijn tram naar het station. Er komen twee jongetjes aan met migratieachtergrond die zo'n 10 of 11 jaar oud zijn die ook willen zitten, maar er is nog maar één zitplek beschikbaar. De een gaat zitten en vraagt of ik wil gaan staan zodat zijn vriendje ook kan gaan zitten. Ik zeg dat ik zere benen heb (ik heb nl. lipoedeem) en niet lang kan staan. Waarop het jongetje reageert met: “U stemt zeker PVV”. Ik leg uit dat ik van de ChristenUnie ben en vraag  waar hij op zou willen stemmen. Hij zegt stellig “Partij voor de Dieren, want dieren discrimineren niet”. Het is jammer om te horen dat zo'n jongen  al op die manier denkt. Hoe is hij op zijn leeftijd al tot die conclusie gekomen? Hij moet nog gewoon kind kunnen zijn, zonder nu al aan te lopen tegen  vooroordelen.

Een jonge vrouw volgt ons gesprek en als mijn tram komt stapt ze ook in. Toevallig komt ze tegenover mij te zitten en zet het gesprek voort wat ik met de jongens had. Ze vertelt dat ze een 'jongere' is met een arbeidsbeperking. Ogenschijnlijk is er niks aan haar te zien en ze weer zich ook goed uit te drukken. Ze vertelt over de vooroordelen waar ze mee te maken krijgt als ze op zoek is naar werk. Ze krijgt steeds tijdelijke baantjes en kan zo niet financieel rondkomen en een eigen leven opbouwen. Nu de subsidieregeling voor bedrijven is afgeschaft bij het in dienst nemen van een langdurig werkloze of iemand met een arbeidsbeperking merkt ze dat het steeds moeilijker voor haar wordt om aan het werk te komen, laat staan blijven. Ze is niet hoopvol voor de toekomst. Triest om zo een mooie jonge vrouw al zo pessimistisch te zien over de rest van haar leven.

En daarom ben ik zo blij met ons thema voor de verkiezingen: Waardevol. Want iedereen is waardevol, ongeacht je achtergrond, ongeacht je beperking, ongeacht enig iets. Er is altijd hoop op een betere toekomst, zonder vooroordelen.

Mijn oma was een geweldige vrouw: twee wereldoorlogen meegemaakt, vijf kinderen in oorlogstijd groot gemaakt, gescheiden in een periode dat het nog niet zo 'gewoon' was als het nu is. Littekens die haar minderwaardig lieten voelen. Van een vriendin, die eigenlijk voor haar al mantelzorger was nog voordat we deze term kenden, kreeg ze eens een kaartje met de tekst: 'elk veulen is bijzonder in zijn eigen wei'. Hier putte zij veel kracht uit, dat en haar rotsvaste vertrouwen in Onze Vader.

En zo eenvoudig is het eigenlijk: iedereen is bijzonder. Ongeacht onze achtergrond, ongeacht onze beperkingen, ongeacht ons levensverhaal. Allemaal verdienen we ons plekje in de maatschappij. Allemaal zijn we waardevol, ieder op zijn eigen manier.

Deel dit bericht

Labels: